Ο ισπανικός πιπεριάς ανήκει στα φυτά της ζεστασιάς, της
κυκλοφορίας και της ενεργοποίησης.
Δρα εκεί όπου υπάρχει κρύο, στασιμότητα και βραδύτητα – τόσο
στο σώμα όσο και σε ενεργειακό επίπεδο.
Το Capsicum ήταν ήδη ιδιαίτερα πολύτιμο στους πολιτισμούς της
Κεντρικής και Νότιας Αμερικής.
Μετά την άφιξή του στην Ευρώπη, βρήκε γρήγορα τη θέση του στη
λαϊκή ιατρική, τη μοναστηριακή ιατρική και τη μαγειρική.
Η ανεξάρτητη χρήση του σε διαφορετικούς πολιτισμούς δείχνει μια
σαφή και αξιόπιστη δράση.
No.6.2
Ενίσχυση της κυκλοφορίας
Αίσθημα κρύου, κρύα χέρια και πόδια
Βραδεία πέψη
Μυϊκές και αρθρικές ενοχλήσεις (εξωτερική χρήση)
Τόνωση μεταβολισμού και κυκλοφορίας
Ενεργοποίηση σε καταστάσεις κόπωσης και εσωτερικής στασιμότητας
Ως μπαχαρικό για διέγερση της πέψης και της όρεξης
Βάμμα σε πολύ χαμηλή δοσολογία
Θερμαντική προσθήκη σε βαριά ή «κρύα» φαγητά
Εντριβές για μυϊκή ένταση
Θερμαντικές αλοιφές για αρθρώσεις
Ενεργοποιητικές κομπρέσες (π.χ. για αίσθημα κρύου)
Καψαϊκινοειδή (κυρίως καψαϊκίνη)
Φλαβονοειδή
Καροτενοειδή
Αιθέρια έλαια
Βιταμίνη C
Βιταμίνη A (βήτα-καροτίνη)
Μέταλλα (κάλιο, μαγνήσιο)
Σε οξείες
καταστάσεις
π.χ. αίσθημα κρύου, κακή
κυκλοφορία, βραδεία πέψη:
Δοσολογία:
1–3 σταγόνες, 1–2 φορές την ημέρα, καλά αραιωμένες σε νερό ή
τσάι.
Ως αγωγή /
ενεργοποιητική υποστήριξη
π.χ. ήπια τόνωση κυκλοφορίας
και μεταβολισμού:
Δοσολογία:
1–2 σταγόνες μία φορά την ημέρα, καλά αραιωμένες.
Η διάρκεια μιας αγωγής δεν πρέπει να ξεπερνά τις 2 εβδομάδες, και να ακολουθεί διάλειμμα.
Το βάμμα περιέχει περίπου 37 %αλκοόλη
Ο ισπανικός πιπεριάς είναι
πολύ ισχυρό φυτό.
Το βάμμα πρέπει να
χρησιμοποιείται μόνο σε χαμηλή δοσολογία και πάντα
αραιωμένο.
Δεν ενδείκνυται σε ευαίσθητο στομάχι, ερεθισμό του γαστρικού βλεννογόνου, οξείες φλεγμονές, εγκυμοσύνη
(παραδομένη από αφηγηματικές παραδόσεις της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής)
Στους αρχαίους πολιτισμούς
της Κεντρικής Αμερικής, το πιπέρι δεν θεωρούνταν απλώς
τροφή,
αλλά δώρο του ήλιου.
Λέγεται πως μια μέρα ο ήλιος
παρατήρησε πόσο
νωθροί είχαν γίνει οι άνθρωποι:
το αίμα τους κυλούσε αργά,
οι καρδιές τους ήταν βαριές και είχαν ξεχάσει πώς είναι να νιώθεις
ζωντανός.
Έτσι έστειλε ένα κομμάτι από τη φωτιά του στη Γη. Όχι ως φλόγα – αλλά κρυμμένο μέσα σε έναν καρπό.
Έπρεπε να είναι μικρό, για να μη φοβίζει. Λαμπερό, για να αναγνωρίζεται. Καυτό, για να το σέβονται.
Όποιος το έτρωγε, έλεγαν, θα ένιωθε ξανά ζεστασιά στην κοιλιά, κίνηση στο αίμα και θάρρος στην καρδιά.
Όμως υπήρχε προειδοποίηση: όποιος το έπαιρνε χωρίς σεβασμό, δεν θα ένιωθε τη φωτιά ως δύναμη, αλλά ως πόνο.
Έλεγαν:
«Το πιπέρι σου
δείχνει πού βρίσκεται το όριό σου – και αν είσαι έτοιμος να το
ξεπεράσεις.»
Γι’ αυτό χρησιμοποιούνταν ως συνοδός ταξιδιωτών, σε περιόδους κρύου και εξάντλησης, σε τελετουργικά περάσματα.
Όταν Ισπανοί θαλασσοπόροι
έφεραν το φυτό στην Ευρώπη τον 15ο αιώνα,
δεν θεωρήθηκε αρχικά
μπαχαρικό, αλλά
φάρμακο ενάντια στο κρύο, την αδυναμία και το «εσωτερικό πάγωμα».
Στα μοναστήρια το ονόμαζαν: «Ignis interior» – η εσωτερική φωτιά
Χρησιμοποιούνταν για την αφύπνιση της ζωτικής δύναμης.
Να τρεφόμαστε κυρίως υγιεινά, να αθλούμαστε, να κινούμαστε
καθημερινά στη φύση στον καθαρό αέρα και να πίνουμε καθαρό
νερό.
Ωστόσο, σε αυτόν τον κόσμο συχνά δεν είναι δυνατόν να
εφαρμόζονται όλοι αυτοί οι σημαντικοί κανόνες ζωής τακτικά ή
μακροπρόθεσμα.
Επιπλέον, το επίπεδο του στρες είναι ευρέως διαδεδομένο σε
υψηλά επίπεδα, ενώ η επιβάρυνση από το περιβάλλον, χημικές
ουσίες, τοξίνες, φυτοπροστατευτικά μέσα κ.ά. έχει
αυξηθεί.
Μια ουσία (ένα εκχύλισμα) από την υπέροχη φύση δεν μπορεί μόνο
να μας προσφέρει πολύτιμες βιταμίνες, μέταλλα και αισθήματα
ευεξίας:
Υποστηρίζει με απίστευτη αποτελεσματικότητα και, με τη σωστή
χρήση, χωρίς παρενέργειες, τόσο προληπτικά όσο και
αντιδραστικά..✔️
